Vücut Neden Enfeksiyon Üretir? Bir Vücut ve Ruh Hikâyesi
Hayat bazen öyle bir noktaya gelir ki, vücudunun sana ihanet ettiğini düşünürsün. Her şey yolunda giderken birdenbire vücudun seni terk eder, sana kendini hastalıkla hatırlatır. O an, dünya dönmeye devam ederken senin vücudun bir savaşa girer, sen ise sadece izlersin. Bunu anlamaya çalışmak, aslında vücudun içindeki o küçük ama devasa dünyayı keşfetmek gibidir.
Geçen yıl Kayseri’deki o soğuk kış akşamında vücudumun bana ihanetini fark ettiğimde, işte o an, “Vücut neden enfeksiyon üretir?” sorusuyla baş başa kaldım. O anı unutamıyorum. Her şey bir anda değişti.
Bedenim Neden Durmadan Savaşmaya Başladı?
Her şeyin sorunsuz gittiği bir akşamda, akşam yemeğinden sonra vücudumda garip bir huzursuzluk hissettim. Başımda garip bir ağrı, bedenimdeki güçsüzlük hissi ve bir yandan da ne yapacağımı bilmeden “Ne oluyor?” diye sormam. O an anlamadım ama oysa vücudumun içindeki minik askerler savaşa başlamıştı bile.
Bir enfeksiyonun başlaması, aslında bedenin seni korumaya çalıştığı bir şekilde gelişiyor. Vücudumda bir şeylerin ters gittiğini hissettiğimde, en basit anlamda bedeni anlamam gerektiğini düşündüm. Ne kadar “iyi hissettiğimizi” bildiğimizde, kötü hissettiğimizde ne olacağını da bir o kadar anlamaya başlıyoruz. İçinde bir şeyler patlıyordu ama bunu senin anlaman için bazen uzun zaman gerekiyor. Vücut, dış dünyadan gelen bir tehdidi tanıyıp, o tehdidi savuşturmak için savaş açıyor. Yani, o enfeksiyon, sadece bedenimin savunma mekanizmasıydı.
Ama, o an hissettiğim hayal kırıklığı, bedenimin neden böyle davrandığını sorgulama isteği beni başka bir yola sürükledi. “Bunu daha önce yaşadım mı?” diye sorarak günlüğümü karıştırmaya başladım. Geçmişte vücudumun gösterdiği bu tepkileri, şu an hissettiklerimle karşılaştırdım.
O Hıçkırıklar ve Göğsümdeki Basınç
Bir gün, göğsümde inanılmaz bir basınç hissettim. Sanki bir şey sıkıştırıyordu. O an, korkuya kapıldım. “Bu normal mi? Enfeksiyon ne zaman geçer?” diye düşündüm. Ama en çok hissettiğim şey, korku değil, çaresizlikti. Vücudum bir savaşa girmişti ve ben, dışarıdan sadece bir izleyiciydim. Sanki vücudum, bana bir şeyler anlatmak istiyor ama ben bir türlü anlayamıyordum.
İçsel bir çatışma vardı. Çünkü vücut bazen seni bir savaşa sokar ama ona karşı yapabileceğin bir şey yoktur. Belki de bu yüzden vücut, enfeksiyon üretir. Vücudumuzun yapısal bir savunma mekanizması, koruyucu bir tepkidir. Ama senin bu süreçte yaşadığın duygusal karmaşa, savunmaya geçmekten daha fazlasıdır.
Hıçkırıklarımda, bedenimdeki o mücadeleyi, hissettiğim sıkışmayı anlamaya çalışırken bir yandan “Bunu neden yaşıyorum?” diye sormam, aslında insan olmanın bir parçasıydı. Enfeksiyon sadece fiziksel bir şey değil, aynı zamanda duygusal bir deneyimdir. Bazen beden, ruhunun sesini duyurmak için hastalıkları üretir.
Umut ve İyileşme
Geceyi geçirdikten sonra, sabah kalktığımda biraz daha iyi hissediyordum. Vücudumun savaşı biraz yavaşlamıştı ama bu süreç bana bir şeyler öğretmişti. İyileşme, sadece fiziksel değil, ruhsal olarak da bir süreçti. Ve belki de bazen vücut seni zorlayarak, “Daha dikkatli olmalısın,” demek istiyordu.
Kayseri’de o kışı hatırlıyorum. Vücut, gerçekten de bizi savunma amacıyla enfeksiyon üretir. Ama aynı zamanda bu süreçte insanın içsel yolculuğunu anlaması gerekir. Bazen vücut bir mesaj verir, bizi dinlemeye çağırır. Belki de daha sakin olmamız gerektiğini, stresten uzaklaşmamız gerektiğini hatırlatır.
Ben de yaşadığım bu deneyimden sonra kendime şunu söyledim: “Vücut ne kadar savunma yaparsa yapsın, onunla barış içinde olmak da bizim işimiz.” Belki de enfeksiyon, vücudun bizlere kendi hayatımızın önemli noktalarını hatırlatmak için verdiği bir uyarıdır.
Sonuç Olarak
Bir enfeksiyonun başladığı an, belki de en korkutucu olanıdır. Ama bu hikâye, sadece bedensel bir tepkiyi anlatmıyor. Vücut, bazen bir duygusal çağrıdır, kendini dinlemeye davet eden bir mesajdır. Bu süreç içinde yaşadığım hayal kırıklığı, korku ve sonra gelen iyileşme, aslında sadece vücudumun değil, ruhumun da iyileşme yolculuğuydu. Vücut neden enfeksiyon üretir? Belki de sadece kendimizi daha iyi anlayabilmemiz için.