Regl Ağrısı Kaç Del? Bir Kadının Sancılarına Dair Hikaye
Kayseri’de bir sabaha uyandığımda, her şey normaldi. O sabah çayımdan ilk yudumu aldım, pencereden gelen hafif esintiyle biraz moral buldum. Ama sonra bir his, tanıdık bir his, içimi kemirmeye başladı. Regl ağrısı. İçimden bir yerlerden, rahatsız edici, ama her ay gelen o acı, sanki kaybolduğunda aniden bir eksiklik gibi hissediyorsunuz. İnsanın vücudu ne kadar tanıdık olsa da, her seferinde başa dönmek gibiydi. Her ay, aynı şeyin tekrar etmesi bir yana, o sancı, o sıkıntı, bir tür delilik gibi bir şeydi.
Başlangıç: O Hissedilen İlk Sancı
Sabah uyanır uyanmaz birdenbire o tanıdık sancı başladı. Hani şu, karnının tam ortasında hissettiğin, ama her geçen saniye biraz daha şiddetlenen o ağrı. Bazen sadece biraz acı verir, bazen ise dünyayı başınıza yıkacak kadar şiddetli olur. Ve işte bu sabah, o ağrı tam olarak dünyamı ele geçirmeye karar verdi. Gözlerim biraz daha açılmaya başladığında, o “regl ağrısı kaç del?” sorusu kafama takıldı. Hani bazen gerçekten kendinizi o kadar çaresiz hissedersiniz ki, bir süre sonra sayılı deliklerden birinin içinden çıkmaya çalışıyormuş gibi hissedersiniz.
Gerçekten bu ağrı kaç delik açar? İnsanın içinde derin bir yerlerde sanki bir yara varmış gibi, o sancı vücudunun her köşesini sardığında, bunun bir açıklaması yokmuş gibi geliyor. Bir de çevremdekiler var, sanki regl ağrıları sadece ‘kısa süreli bir rahatsızlık’ gibi algılanıyor. Ama ben onlara derin bir iç çekişle bakarak, “Gerçekten mi?” demek istiyorum. Çünkü o acı, bazen bir dağ gibi yavaşça yükselir ve seni içine çeker. Her seferinde biraz daha zor olur. Kendi içimde bir çığlık duyarım: “Bir dakika daha, hadi bir dakika daha dayan!” Ama o dakika bazen uzar, bazen de geçer.
O Anın İçinde: Dayanmak mı, Teslim Olmak mı?
O gün, reglimin başladığı sabahın ilk anı, aslında bambaşka bir yere götürdü beni. Yatakta sırt üstü yatarken, bir an düşündüm: “Regl ağrısı kaç delik açar? Kaç delikten geçtikten sonra, bu ağrı gerçekten geçer?” Yavaşça vücudumun en hassas yerlerinden biri olan karın bölgemi ovuşturmaya başladım, ama hala o sancı vardı. O kadar garip ki, dışarıda gün batıyor, insanlar yürüyüşe çıkıyor, ama ben burada o sancının içinde kayboluyorum. O kadar keskin ve kalıcı bir ağrı ki, bazen kendi gücümden şüphe ediyorum. Bir an için sanki her şeyin kontrolünü kaybediyorum.
Ve o an, bir düşünce belirdi kafamda: “Regl ağrısı kaç delik açar?” Belki de bir insanın sınırları, bazen bedenine o kadar yakın olabilir ki, bir noktada ‘sınır’ sadece hissettiğimiz bir kavramdan ibaret olur. O yüzden bu ağrının kaç delikten geçtiğini bilemiyorum. Ama bir şey var: Sadece acı, o kadar çok şey anlatıyor ki…
Yavaşça Geçen Zaman, Umut
Bir süre sonra, o sancı biraz hafifledi. Birkaç saat sonra, sabahın o zorlayıcı anları geride kaldı. Odaya ışık girmeye başladı, dışarıda bir köpek havladı, çocuklar koşarak geçti. O an, aslında her şeyin geçici olduğunu fark ettim. Regl ağrısı kaç delik açarsa açsın, sonunda geçiyor. Ama bu geçiş sürecinde insanın düşündükleri ne kadar değerli! Çünkü bu acı, her seferinde beni daha da güçlendiriyor. Her seferinde yeni bir şey öğreniyorum. Acıdan bir şeyler çıkarabilmek, bazen hayatta karşımıza çıkan en değerli kazanım gibi.
Sonuçta: Acının Sonu
Sonunda, o ağrı biraz daha hafifledi, biraz daha geçti. Gün ilerledikçe, her şeyin normale dönmesi kolaylaştı. Ama o sorunun cevabını, yine de tam olarak bulamadım: Regl ağrısı kaç delik açar? Kim bilir? Belki de her kadının içinde farklı bir sayı var. Ama bir şey kesin: Acı geçiyor. Geçen her dakika, o sancı daha da azalıyor. Sonunda, sabah güneşinin sıcak ışıklarıyla, hayat tekrar güzelleşiyor.
İşte reglinin ilk saatlerinde, her şeyin ne kadar zor olduğunu düşünürken, aslında yaşamın gücünü de fark ettim. Bazen acılar, bir yolculuk gibidir. İçimizdeki güç, her yeni adımda bir tık daha fazla açılır. Regl ağrısının kaç delik açtığı, aslında tüm bu yolculuğun içindeki bir parça. Ama ben her geçen gün biraz daha öğreniyorum, biraz daha güçleniyorum. Bu yüzden, belki de bu soruya bir cevap bulmam gerekmezdi. Çünkü sonrasında her şey geçti, ve ben yine o sabahı unutmayacağım.